Żegnaj.

Byliśmy razem wiele trudnych dni.
Bywało między nami różnie.
Czasem denerwowałem się, że milczysz, czasem ja milczałem.
Ale to nie ważne.

Wiele się nauczyłem dzięki Tobie. Zabiorę te doświadczenia i wspomnienia ze sobą.

Spójrzmy prawdzie w oczy.

To już koniec.

Przenoszę się.
Żegnaj.


----------------------------------------

Blog zostaje przeniesiony pod adres:

http://malymeskiswiat.wordpress.com/

Dotychczasowa nazwa:
podwochstronach.pl

Będzie kierować już pod nowy adres bloga.

Nie mam na kogo głosować.

Tekst ten jest wyrazem moich przemyśleń i refleksji na otaczający mnie świat. Mogę być w błędzie w pewnych tematach i rozumiem, że każdy może mieć inne zdanie. Wiem, że tematy tu poruszone często zahaczają o szczebel krajowy a nie regionalny, ale mam to gdzieś, bo to mnie boli. Szanuję twoją odmienną opinię drogi czytelniku i liczę, że ty uszanujesz moją.

Idą wybory. Jak świnie w wyścigu do koryta rzuciła się setka kandydatów. Wszyscy tacy sami. Wszyscy pieprzą te same farmazony. Wszyscy chcą dorobić się stanowiska. Wszyscy chcą robić nic.

Źródło: http://europamiasto.pl/sites/default/files/styles/colourbox_1100/public/swinie_bieg_do_koryta_wybory_zgorzelec.jpg?itok=F-ZFBY0l

Poszukuję kandydata, który rozumie istotę gospodarki. Który ma w dupie związki partnerskie, spadające samoloty na wyrastających brzozach, który na pytanie o finanse nie odpowiada – a słyszała Pani, że arcybiskup jakiśtam dzisiaj powiedział cośtam?

Szukam kandydata, który chce zmienić przepisy, żeby państwo czy miasto było dla obywatela a nie na odwrót. Który rozumie, że biznes musi przynosić zysk.

Szukam i szukam. I nie ma. W jakim patologicznym kraju żyję, że kiedy przeglądając kandydatów na prezydenta czy radnego to nie widzę nawet ich programów? Znajduję tylko informacje jaką szkołę skończył, albo ile lat w sejmie siedział. A co mnie to obchodzi? Szkołę dzisiaj każdy ma.

Kopalnie.

Kopalnie nie rentowne zamknąć. Albo zmniejszyć koszta utrzymania, żeby zaczęły na siebie zarabiać. Dlaczego dopłacamy komuś za to, że istnieje?

Górnicy… Chcieliście dodatków, podwyżek, ulg, wcześniejszych emerytur. Dostaliście. 

Teraz kopalnie bankrutują, może koszt utrzymania jest zbyt wysoki?

Może gdybyście raz w roku nie schodzili pod ziemię i jak dzieci obrażone na cały świat nie mówili „nie kurwa, nie wyjdziemy chyba, że dostaniemy więcej” to kopalnie by nie plajtowały?

Ja nie wiem, ja pytam. W normalnych warunkach, biznes który nie przynosi zysków albo się reformuje albo zamyka.

A kopalnie żrą i Jadzia kopci, że tak zarzucę cytatem z „Bogowie”.

Patologie.

Patologie się leczy. LECZY a nie dopłaca. Państwo od małego mówi Ci, że jak będziesz się pieprzył jak królik to będzie Cię utrzymywać. Codziennie idąc do pracy mijam setki oczu wlepionych w szyby z niedopitymi flaszkami po wódce. Za co oni żyją? Za dzieci, które sobie narobili.

Mam kolegę. Kolega studiuje i pobiera dodatek socjalny (zwał jak zwał). I tu zaczynają się jaja. Otóż Państwo, zamiast wspierać kolegę, żeby się dorobił, na nogach postawił, wybił… to Państwo mówi mu: jak pójdziesz do pracy i zarobisz 500zł to ci te 500zł zabierzemy z socjala. To po co ma iść do pracy? Jeśli wie, że w takim wymiarze godzin, który nie koliduje z jego studiami może zarobić max 1000 zł, a socjalu ma 800, które mu Państwo zabierze, to tak naprawdę pracuje za 200zł. To żart jakiś jest?

Czy Państwo nie powinno mu powiedzieć „słuchaj, uczysz się, rodzice biedni – masz tu x na utrzymanie. Ale jak jesteś ogarnięty to pójdziesz do pracy i będziesz miał więcej”. 

Efekt jest taki, że patologia się mnoży, bo jej dobrze. A ci którzy chcą mieć więcej ciężko na tą patologie zapierdalają.  A Jadzia kopci.

Kultura.

Kultury ci u nas brak. Bo kultura w Polsce na skraju bankructwa jest. Nie ma pieniędzy? Ok. Pytanie gdzie są? Dlaczego zamiast wspierać kulturę, instytuty naukowe, badania, Państwo wspiera patologie, kopalnie, martwe rynki pracy? A Jadzia kopci.

Nie mam na kogo głosować. I źle mi z tym.

Upośledzenie.

Jestem furiatem. Po Tatusiu. Chyba nawet o tym wcześniej pisałem. Tak już po prostu mam.

Najgorsze jest to, że zanim wpadnę w furię to już czasami jest za późno, bo napad furii poprzedza coś co najprościej jest ująć słowami „a wyrzucę na Ciebie wszystkie rzeczy które mi przyjdą do głowy, nawet jeśli tak nie uważam”. I cholera, przyznaję - pod tym względem jestem absolutnie upośledzony.

Po Mamusi z kolei mam "przeżywanie" czyli, że jak coś schrzanię, coś komuś nagadam czy też wygarnę - to potem przeżywam, że to powiedziałem - bo w zasadzie to nie chciałem tego powiedzieć, nawet tak nie uważam. I myślę sobie potem przez tydzień albo i dłużej, że na pewno ta osoba cierpi, że jej smutno i po co ja to mówiłem, skoro wcale tak nie myślę.

Jestem więc kombinacją zabójczo-auto-destrukcyjną.

A najciężej to powiedzieć potem „przepraszam”.

Przepraszam.

Pan Zdzisio.

Pan Zdzisio jest żulem. Sam siebie określa pewnie mianem „biednego bezdomnego” – ale dla mnie jest żulem i żebrakiem do tego.

Wiecie dlaczego?

Bo z jednej strony są bezdomni i bezrobotni. A z drugiej strony są żule i żebracy. Różnica jest taka, że Ci pierwsi starają się coś zrobić ze swoim życiem, wyleczyć się z alkoholizmu, w który często wpadają, znaleźć pracę. A ci drudzy, to pasożyty. To ludzie, którym nie chce się iść do pracy. To ludzie, na których całe społeczeństwo zap$*%#ala tylko dlatego, że im się nie chce. Tacy ludzie żebrają po ulicach, czasem kradną, śpią po mostach i wiecznie piją.

Zapytałem kiedyś człowieka, który zaczepił mnie słowami „złotóweczkę może mi pan pożyczyć?” kiedy ostatnio był w urzędzie pracy, kiedy poszedł do pośredniaka. Powiedział, że był – po zasiłek. A do pracy? Do pracy to on się nie nadaje. Nie nadaje znaczy nie chce mu się. Ale dostaje od Państwa co miesięczne bezrobotne.

To nie do końca jest tak, że nie ma pracy. Pracy jest niewiele jeśli ma się duże wymagania, czy też należałoby powiedzieć normalne. Ale jeśli masz opcje iść żebrać, to jest praca, jest alternatywa. Owszem, za śmieszne pieniądze, ale czy nie lepiej zarobić mało niż żebrać?

Dlaczego z mojej pensji Państwo utrzymuje całe stadko darmozjadów? Począwszy od bezrobotnych, którym się nie chce, a skończywszy na patologii, która sobie zrobiła 5 dzieci, chociaż ich nie stać.

Codziennie jak wychodzę do pracy to widzę tą całą patolę w oknach, siedzą z tymi nosami w szybie, a dzieci – brudne i zaniedbane bawią się ziemią na dworze. Patologia rodzi patologię, bo państwo promuje patologię. Wiecie czemu matka piątki dzieci nie musi chodzić do pracy? Bo za 5 dzieci Państwo jej płaci za utrzymanie, za mieszkanie socjalne, za dzieci w przedszkolu. Państwo – czyli my.

I to mnie wkurza – cały miesiąc ciężko zap&$$#@^am, i codziennie muszę patrzeć na te zapite mordy, które chleją tak naprawdę za moje podatki.

I tak - jestem wściekły.

Przysięga.

Przysięgasz uroczyście, że będziesz mi służył do końca swych dni, karmił najlepszym jedzeniem, wyprowadzał minimum trzy razy dziennie.

Przysięgasz, że kiedy się zmęczę na spacerku będę mógł usiąść obok Ciebie na ławce. Bywam zmęczony życiem więc kiedy będę się nudził - będziesz mnie zabawiał, a kiedy dniem – usypiał do snu. Kiedy będzie mi zimno będziesz mnie tulił i pozwolisz mi spać pod kołderką, żeby było ciepło.

W długie zimowe dni będziesz rozpalał w kominku, żebym mógł wygodnie się przed nim rozłożyć i oczywiście nie będziesz mi przeszkadzał w moim leżakowaniu. Ponad to, nie będziesz żywił pretensji do mnie za wieczne nic nie robienie. W zamian – będę istniał.

A teraz nie marudź i podpisz tutaj.

List, którego nikt nie przeczyta.

List otwarty do:

Kancelarii Premiera RP – Pana Donalda Tusk

Prezesa Partii Prawo i Sprawiedliwość – Pana Jarosława Kaczyński

Prezesa Partii Twój Ruch – Pana Janusza Palikot

Prezesa Partii Polskie Stronnictwo Ludowe – Pana Janusza Piechocińskiego

Do wiadomości:

Biuro Prasowe TVN

Biuro Prasowe Agora S.A

Szanowni Prezesi, Szanowne media.

Powinienem zacząć ten list w wielkim stylu - od swojej życiowej historii, najlepiej z dużym akcentem ludzkiego dramatu – media przecież kochają takie rzeczy. Ale nie zacznę. O sobie powiem tylko tyle: jestem zwykłym, szarym obywatelem.

Celem tego listu jest tylko zwrócenie waszej uwagi, żebyście od czasu do czasu, spojrzeli w dół. Tam daleko pod waszymi krzesłami, w otchłani beznadziejności jesteśmy my – obywatele. Być może kiedyś też tu byliście.

Obudźcie się! Kraj tonie, a co mądrzejsi obywatele uciekają z niego jak szczury z okrętu. Głupi jestem, że jeszcze nie uciekam.

Jestem zmęczony. Jestem realnie zmęczony używaniem pieprzu przez naszych polityków w każdej możliwej wypowiedzi. Jestem zmęczony wiecznym słuchaniem o brzozach, kozach, genderach i innych. Jestem zmęczony mydleniem oczu społeczeństwu. Ludzie – my w tym szambie żyjemy! Zróbcie coś „by żyło się lepiej”! Czy nie to obiecywaliście? Na razie jest mi gorzej, i chyba nie tylko mi.

Od zawsze byłem przedsiębiorczy. Zawsze chciałem mieć swój własny biznes. Ale widzę realia i mimo świetnych pomysłów nie mam swojego biznesu, bo jeśli państwo już teraz okrada mnie z 30% mojej wypłaty to co będzie jak będę miał swój biznes?

Czy kradzież jest karalna w Polsce? Przepraszam, nie wiem. Ostatnio zniknęła mi pewna suma z mojego konta w OFE (a przecież to moje pieniądze) i pojawiła się w ZUS. Więc sam już nie wiem, bo skoro to moje pieniądze to, dlaczego nie mogę zdecydować kto ma nimi zarządzać? Czyżby nie były jednak moje…?

Podobno w wolnym kraju każdy może zapytać, a więc pytam - z każdej wypłaty państwo ciągnie ze mnie ok. 30 %, tak? Gdzie te pieniądze są? Służba zdrowia, sprawne urzędy, proste drogi, autostrady, nowoczesna kolej – nie tak miało być? No i oczywiście część jest na mojej emeryturze. Przepraszam, jakiej emeryturze? Jak tak dalej pójdzie to na pewno nie Polskiej.

Na szczęście jestem zdrowy. Nie wszyscy mają takie szczęście. Bo ci, co nie są zdrowi - jeszcze długo nie będą.

A teraz, bo wiem, że i tak nie chciało wam się czytać tego w całości pozwólcie, że tłustym drukiem wypunktuję:

1. Proszę, aby chociaż jeden polityk wziął kredyt na 20 000zł i spróbował założyć swój własny biznes. Niech przejdzie całą ścieżkę formalną, pobiega po urzędach, pozałatwia. Niech zapłaci ZUSy, podatki i oczywiście pracownikom godziwe wynagrodzenie. A po pół roku, kiedy mimo fantastycznego pomysłu zbankrutuje, albo będzie ledwo wiązał koniec z końcem – niech usiądzie i zmieni przepisy tak, żeby zachęcić młodych ludzi do prowadzenia biznesu. Bo mimo całej mojej przedsiębiorczości, za cholerę nie chcę w tym kraju prowadzić swojego biznesu.
2. Proszę, abyście skończyli w wywiadach używać pieprzniczki. Skończcie opowiadać nam o kozach i brzozach. Dlaczego nie można zaczynać konferencji od słów: „dzisiaj sejm przyjął przyjął ustawę, dzięki której osoba fizyczna zakładająca swoją firmę będzie mogła to zrobić w jednym okienku w ciągu niecałej godziny.” Albo „dzięki przyjętej dziś poprawce nowy przedsiębiorca przez pół roku będzie zwolniony z wszelkich opłat, dzięki czemu będzie mógł ocenić czy faktycznie jego pomysł na biznes, ma rację bytu”.
3. Proszę, abyście podjęli próbę umówienia się na wizytę do lekarza specjalisty – oczywiście z NFZ. Zapiszcie sobie datę wykonania telefonu. Potem zapiszcie datę wizyty. A następnie zapiszczcie datę, w której teoretycznie macie zrobione już wszystkie badania i jesteście zdrowi i zastanówcie się co można zrobić, żeby to tak nie wyglądało?

Z doświadczenia wiem, że słowa kierowane do wszystkich są traktowane jako „nie do mnie”. Więc pozwólcie, że powiem konkretnie:

1. Platformo Obywatelsko – skończcie kraść pieniądze ludzi. Macie władzę - zacznijcie pracować. Zastanawiajcie się czy poprawki proponowane przez opozycję na pewno warto odrzucać tylko dlatego, że proponuje je klub, który nie jest wam zaprzyjaźniony. Może to nie są takie głupie pomysły?

2. Prawo i Sprawiedliwość – skończcie z brzozami i skończcie bredzić. Rzucacie tanimi chwytami typu „tysiąc złotych dla każdej matki”… podobno jesteście konserwatystami prawda? Cenicie wartości chrześcijańskie? To zacznijcie wspierać platformę, żebyście razem dawali ludziom wędkę – a nie rybę.

3. Ruch Palilkota – PRIORYTETY ! Zostawcie walkę z kościołem, o równouprawnienie, o tolerancję dla homoseksualistów, o legalizację narkotyków. Walka z kościołem nie zapełni mi talerza, nie skróci kolejki do lekarzy. Może i składacie wnioski ważne gospodarczo, może i próbujecie coś zmieniać  – ale w mediach grzmicie tylko o gender, kościele, homoseksualistach i marihuanie.

4. PSL – Szczerze? Od was tylko bym chciał, żebyście nie przeszkadzali reszcie w pracy. I tak zrobicie to co platforma.

Oddajcie wszystkim przysługę – niech opozycja nie zwala winy na rząd, a rząd na wcześniejsze rządy. Skończcie te cholerne rozliczenia kto jest winny i zabierzcie się wreszcie do roboty. By naprawdę żyło się lepiej.

Pozdrawiam z nadzieją.

Szary Obywatel

Pożycz 35 milionów.

Nie masz? Nie ma problemu, ogarnie się temat.

No i ogarnęli. Spółka Inteko (spółka córka Kolei Śląskich) wyprowadziła z firmy 35 milionów złotych. Gdzie pieniądze są – tego nie wie nikt. Jak to zrobiono? Bardzo prosto „W okresie zarządzania Spółką przez p. Witolda W. od dnia 11 maja 2012 r. aż do dnia 26 sierpnia 2013 r., zawarto szereg niekorzystnych dla Spółki umów, które ostatecznie doprowadziły do katastrofalnej sytuacji finansowej Spółki”[i].

Gdzieś pieniądze są, ktoś sobie dorobił. 35 milionów, oj tam oj tam.

A teraz ciekawostka. Koleje śląskie (tak, te ładne nowoczesne pociągi) bankrutują. Strata za rok 2013 wyniesie około 60mln zł…

Boję się o miejsce w którym żyję.

Boję się, że za chwile nie będę miał czym jeździć i po czym jeździć. Boję się żyć w kraju, gdzie jak masz władzę – możesz wszystko.

Źródło: http://bi.gazeta.pl/im/dc/be/de/z14597852Q,Stacja-Lubsko--Wyjazd-jedynego-takiego-pociagu-do-.jpg

---

[i] T. Szymborski: „Platforma i koleje kolesiów” http://wpolityce.pl/artykuly/73210-platforma-i-koleje-kolesiow-czyli-co-pozostanie-jaka-kwota-zostala-wyprowadzona-z-inteko-wedlug-wstepnych-szacunkow-chodzi-az-o-35-mln-zl

Dostęp: z dnia 04.02.2014

Czy wolno kraść?

źródło: http://sforum.balmora.pl/uploads/images/metin-1384637986-U23021.jpg

No właśnie – jak to jest? Wolno – czy nie wolno?

Teoretycznie – nie wolno. Kradzież jest nie moralna ble ble ble. Praktycznie?

Niektórym wolno – niektórym nie. Albo nazwijmy to inaczej – nie wolno nikomu, ale nie wszyscy za kradzież odpowiedzą.

Gdybym ja – zwykły szary obywatel poszedł do banku i wyniósł stamtąd jego zawartość – a następnie wpłacił ją do innego banku – prawdopodobnie poszedłbym siedzieć.

Ale kiedy rząd kradnie 153 mld złotych z OFE do ZUS, to nic się nie dzieje.

...

Mam swoją teorię na temat emerytury. Otóż emerytury nie będzie. Zanim ja przejdę na emeryturę zostanie wprowadzonych kilka zmian (taka moja prognoza).

1. Wiek emerytalny zostanie podniesiony jeszcze bardziej, cobym się przypadkiem za dużo nie nachapał pieniędzy na emeryturze – skoro już jestem taki uparty, że koniecznie jej dożyję.

2. Zus zbankrutuje. Umówmy się – już bankrutuje. Zanim to jednak nastąpi wszystkie moje pieniądze z OFE rząd przekaże do ZUS – system trzeba ratować. Przecież nie jest to takie trudne prawda?

3. Państwo powie „pocałuj mnie gdzieś” i będzie mi wypłacać grzecznie 800 zł (przy pomyślnych wiatrach) emerytury „na wegetację”. O ile w ogóle.

---

Co nam pozostaje?

Albo emigracja

Albo swój biznes

Albo trzeci filar

Ani na ZUS, ani na OFE nie ma już co liczyć.

Głodny. Wk@#!%!ny. Oszukany.

No przepraszam za tytuł, ale inaczej się nie dało.

Dacie wiarę, że sprzedali mi zepsutego kebaba? Normalnie z zepsutym mięsem !

To przecież szczyt bezczelności jest !

Chcesz sobie kupić raz na ruski rok jakiegoś fast-fooda z malutkiej budki, nie żadnej sieciówki. Myślisz sobie, dobra wesprę małego przedsiębiorcę, ciężko jest teraz swój biznes prowadzić. Kupujesz kebaba. I co? I kebab niejadalny.

Fast-food w Katowicach przy ul. Zawiszy Czarnego – to oszuści i złodzieje. Możecie mnie pozwać o zniesławienie. Wtedy osobiście do sądu przytaszczę tego kebaba i dam sędziemu na spróbowanie.

P.S

Sanepid poinformowany.

Naendorfinowany.

Fot: D.

Od kiedy zacząłem z D. grać w squash'a, chodzić na ściankę i raz w tygodniu chodzić na SPA okazało się, że nie tylko lepiej się czuję, ale też mniej narzekam (bo nie mam na to czasu).

A i samopoczucie znacznie mi się poprawiło.

 

Endorfiny czy przepis na radość?

KISS

Cześć.

Dzisiaj parę słów nt. funkcjonowania systemu KISS w Katowicach, który moim zdaniem jest bardzo ciekawym projektem realizowanym przez Urząd Miasta.

Zanim jednak o tym, serdecznie was zachęcam do głosowania na film „Nie całkiem biała maska”, który jest realizacją wizji młodego reżysera Mikołaja Jordana oraz startuje w konkursie firmy NIKON.

Zobaczyć film oraz oddać głos możecie TUTAJ.

Zapraszam do oglądania i głosowania.

A więc KISS. Kiss (Katowicki Informacyjny Serwis sms-owy) to system, który generuje do subskrybentów informacje w formie SMS z wybranej dziedziny. Przykładowo, jeśli interesuje nas sytuacja na drodze, to system wyśle do nas sms’a jeśli będzie zator, zostanie zamknięty tunel itp.

W teorii działanie systemu wygląda następująco:

W praktyce? Przyznam – też przyzwoicie. Od 10-tego stycznia otrzymałem 3 informacje smsowe, w tym dwie dot. bieżącej sytuacji na drodze. Nie jest to może zawrotna ilość, ale zważywszy na to, że uczestnictwo w subskrypcji jest bezpłatne – wystarczająca.

Jak udało mi się dowiedzieć, na 307 tysięcy mieszkańców "kilka" tysięcy korzysta z systemu KISS. System ma więc całkiem niezłą docieralność i to tylko do osób zainteresowanych - nie spamuje.

Docelowo z punktu widzenia obywatela – chciałbym aby projekt się rozwijał, żeby informacji było więcej, były zintegrowane z KZK GOP i Tramwaje Śląskie S.A. Na razie – chodź nie przepadam za obecną władzą Katowic – przyznaję, że akurat ta rzecz wyszła im naprawdę przyzwoicie.

Czy twoja firma jest bezpieczna?

Tak. To ja ;)
Materiał filmowy zrealizowany został w całości przez 3MK Studio.
Studio rewelacyjnie wywiązało się ze swojej pracy i absolutnie je polecam - zachęcam też do polubienia ich na "fejsiku" ;)
Możecie to uczynić klikając tu:



A nawiązując do tytułu - Czy twoja firma jest bezpieczna? -  Prawdopodobnie - nie jest. Dlaczego? Bo większość właścicieli firm nie dba o kapitał intelektualny swojego przedsiębiorstwa…[1]

Od czasu do czasu angażuję się w różne akcje / kampanie społecznościowe. Najczęściej poprzez częściowe promowanie moją osobą, reklamę na blogu, czy np. składanie i podpisywanie petycji w różnych ważnych dla mnie sprawach.

Tym razem zainteresowała mnie problematyka związana z danymi osobowymi. Wielu z was nie zdaje sobie sprawy ze skali zjawiska jakim jest brak należytej dbałości o własną osobę. Specjalnie się tym nie przejmujecie, a przecież dane osobowe to informacja bardzo cenna.

Taki przykład: twoje dane wyciekają z banku i dostają się w niepowołane ręce. A następnego dnia stan konta wynosi – 100.000 zł, bo ktoś się zapożyczył na twoje konto…
Znam przypadki, gdzie ludzie ni stąd ni zowąd dowiadują się, że mają na siebie zarejestrowane umowy u operatorów telefoni komórkowej, bo nie martwili się specjalnie gdzie zostawiają swoje dane, podawali je "byle komu i byle gdzie". O milionach telemarketerów bombardujących ich telefon nie wspomnę.

Kevin Mitnick, najsłynniejszy chyba haker na świecie powiedział kiedyś „łamałem ludzi, nie hasła”. W swojej książce opisywał jak wyciągał dane osobowe od ludzi i je wykorzystywał.

Biznesowo – ochrona danych osobowych powinna być priorytetem każdej firmy, bo stanowi jej ogromny potencjał. Firma bez potencjału, bez dobrych zabezpieczeń swoich danych to firma, która plajtuje. W trybie natychmiastowym praktycznie.

Wszystkich zainteresowanych pogłębieniem tego tematu zapraszam do odwiedzenia TEJ strony.

Podsumowując.

Drogi czytelniku!
Przemyśl temat ochrony danych osobowych zanim będzie za późno.

---

[1] http://biznes.interia.pl/firma/news/polscy-przedsiebiorcy-nie-chronia-i-nie-szyfruja-danych,1971179,1852

Dziesięć mniej.

Jakiś czas temu widziałem w telewizję kampanię pod tytułem „Dziesięć mniej - ratuje życie”, mówiącą o tym, aby w mieście nie przekraczać prędkości 50km na godzinę. Reklama ta skłoniła mnie do poszukiwania informacji na ten temat, a także przeglądania innych podobnych kampanii.

W sieci znalazłem wiele negatywnych opinii na temat tego spotu, główne opinie skupiają się na tym, że kierowcy atakują kampanię, ponieważ trafia ona w nich, a to piesi są winni.
I tak sobie myślę - czy na prawdę trzeba zwalać winę na kogoś innego jak ginie człowiek? Zamiast zrozumieć, że te 10 mniej na prawdę może uratować życie prościej jest powiedzieć "e tam, to niczego nie zmieni jak mi ktoś pod koła wskoczy, więc i tak będę jeździł szybciej", ale z tych wszystkich komentarzy jest tylko jeden plus. Ktoś to obejrzał i w jakiś sposób może to do niego dotrze.

Szczerze? Niewiele jest reklam, które mają na mnie jakiś wpływ. A ta do mnie trafia. Mimo, że czasem jeżdżę za szybko, zwłaszcza po mieście – w jakimś stopniu ta kampania zadziałała na mnie tak jak powinna, bo przynajmniej zacząłem się nad tym zastanawiać.

Anegdotka. Kilka dni temu wracałem do domu. Sam, w nocy. Drogi puste - przyjemnie się jedzie. Kiedy wjechałem na swoją ulicę, przekraczając prędkość właśnie o te nieszczęsne 10 km, coś mnie tknęło, że może by zwolnić. Ot tak po prostu. I zwolniłem. Parę sekund później, ubrany na czarno pijaczyna wytoczył mi się pod koła. Nawet jadąc 20 km/h bym go nie zauważył. Ale jadąc "dziesięć mniej" zdążyłem wyhamować.

Czy to był przypadek? Czy to było przeczucie? Cokolwiek to było uratowało temu człowiekowi życie.

Niżej macie dwa filmy, zagraniczne. Na prawdę - warto zobaczyć.

Prowadzę – jestem trzeźwy.

Wiele się ostatnio mówi – i pisze – o trzeźwości kierowców. A raczej jej braku. Zaczęło się, jak wiadomo od nowego roku kiedy to pijany morderca siedzący za kierownicą swojej beemki zakończył życie 6 osób.

Jak to zwykle bywa pierwsi odezwali się politycy – "chcemy zwiększenia kar dla kierowców" itd. Tymczasem zwiększenie kar raczej nie wiele pomoże. Wszak za prowadzenie pod wpływem alkoholu grozi kara pozbawienia wolności do lat dwóch, a za zabicie kogoś prowadząc samochód pod wpływem alkoholu do lat dwunastu...

 Problem pierwszy  – chyba najważniejszy - WYCHOWANIE. Niewłaściwe niestety. Nie czarujmy się – przykład idzie z góry ! Jak tata po pijaku jeździł to i synek będzie jeździł... Jak kolega jeździ i nic mu nie ma, to i ja pojeżdżę... itd. Ale skoro już o „górze” mowa, może kilka przykładów z samego szczytu…?

Nominowani w kategorii „potencjalny morderca” :

- Sergiusz Plewa, SLD - W 2003 roku po pijanemu nie wyhamował i spowodował kolizję czterech samochodów. Polityk miał 1,2 promila alkoholu w wydychanym powietrzu.

- Józef Żywiec, Samoobrona - 2,6 promila we krwii, zginął w 2003 roku w wypadku samochodowym.

- Janusz Wójcik, Samoobrona - 1,3 promila we krwi, prowadził samochód w 2006 roku

- Ryszard Kaczyński, PiS - 1,5 promila we krwi, wjechał w płot prywatnej posesji w 2006 roku[1]

Przykładów można by mnożyć.

 Problem drugi. Podejście do sprawy samych kierowców. Wielu z nich, niektórych znam osobiście wyznaje zasadę: „Jadę tak, żeby nie złapali. Rozumiesz? Ja po pijaku lepiej prowadzę, bo jadę ostrożnie, żeby mnie policja nie capnęła. A po zielsku to już w ogóle mega pewnie się czuję, zresztą pały nie wożą ze sobą narko-testów.” I niestety na nic zwracanie uwagi, protesty. Nie pomaga nawet moje stanowcze zdanie „sorry nie jadę z Tobą”. Po prostu ludziom się wydaje, że prowadzą lepiej "na gazie" i już. Niestety wygląda to nieco inaczej…

Kilka informacji o prowadzeniu pojazdu pod wpływem:

- Czas reakcji znacząco się wydłuża. Każdy kto raz w życiu wdał się w bójkę z osobą pod wpływem alkoholu wie jak bardzo.

- Alkohol ogranicza pole widzenia. Na trzeźwo jesteśmy w stanie objąć wzrokiem kąt 180 stopni, pod wpływem alkoholu kąt zmniejsza się.

- Nastepuje błędna ocena odległości i szybkości, a także pogarsza się koordynacja ruchowa. [2]

Problem Trzeci. Szybkie rekcje w wymierzaniu kar. A raczej ich brak. Polski wymiar sprawiedliwości to mit. Przykro mi to mówić ale tak jest. Pijesz. Łapią cię. Czekasz 2 lata na wyrok, dostajesz zawiasy. Czego się nauczyłeś? Po złapaniu na przestępstwie masz jeszcze dwa lata luzu, a potem w sumie i tak niewiele się zmienia. Ale to temat na inną notkę.

Na szczęście powstają akcje promujące jazdę w trzeźwości. Może to otworzy trochę oczy kierowcom? Jedną z takich akcji jest „Prowadzę –Jestem Trzeźwy”, którego fan page na facebook’u możecie polubić klikając w przycisk niżej:

Do czego oczywiście was zachęcam.

Na zakończenie jeszcze filmik znaleziony w sieci.

A jeśli to Cię nie przekonało, musisz uwierzyć mi na słowo, że prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu może skończyć się dla Ciebie lub twoich bliskich tak:

Źródło: http://lastinn.info/archiwum-sesji-rpg-z-dzialu-horror/13447-cos-poszlo-nie-tak.html

---

[1] Zob. J.Palikot: Najciemniej pod latarnią. Dostępne z: http://januszpalikot.natemat.pl/87421,najciemniej-pod-latarnia Odczyt z dnia: 05.01.2014

[2] Zob. G.Lewandowska-Piech: Jazda po Alkoholu. Dostępne z: http://piwowarka.pl/index.php/smaki-piwa/po-ilu-wypitych-piwach-moemy-prowadzi-samochod/69-jazda-po-alkoholu.html Odczyt z dnia: 05.01.2014

O rowerach po raz trzeci, ostatni.

DO: Radni Miasta Katowice

DW: Prezydent Miasta Katowice

OD: Zaniepokojony Obywatel

Ja was nie rozliczam, moi urzędnicy. Ja proszę. Na rozliczenia przyjdzie czas. Jesteście radnymi miasta w którym żyję i tym miastem rządzicie. Jesteście moimi urzędnikami, nawet jeśli na was nie głosowałem, nawet jeśli nie chcecie nimi być.

Nie zasłaniajcie się brakiem czasu. Nie zasłaniajcie się niewiedzą. Jak nie wiecie – pytajcie. Jak wiecie, róbcie swoje.

Chciałbym móc powiedzieć:

Warto zainwestować w Katowice.

Na razie nie mogę.

4 punkty dzielą was do otwarcia drzwi na rowerowe Katowice:

1. Myślcie. Tak po prostu, trzeba myśleć. Trzeba myśleć podczas budowania czy remontu dróg, że może po tej drodze poza waszymi beemkami będzie też chciał jeździć rowerzysta. Może warto przy okazji zrobić pas dla rowerów, osobny pas dla autobusu? Budowa (remont) dróg w Katowicach to wydatki kilku milionów złotych. Czy warto wydawać tyle pieniędzy, żeby za kilka lat budować te drogi jeszcze raz, bo „zapomniało się” uwzględnić drogi dla rowerów w remontowanym odcinku?

2. Przyjmijcie politykę rowerową. Tak po prostu. Wystarczy spotkać się i zagłosować. Do diabła, przecież ten dokument jest już gotowy !

3. Powołajcie Oficera Rowerowego i udzielcie mu niezbędnych kompetencji. To nie dużo. A dzięki temu będzie ktoś, kto wreszcie będzie mógł realnie zająć się tematem rowerów.

4. Konsultujcie się z środowiskami zainteresowanymi. „Jak nie wiesz – zapytaj!”.

Szkoda, że doprowadziliście do sytuacji, w której obywatel, myśląc o urzędzie ma przed oczami taki obrazek:

źródło: http://kaczoland.pl/wrzuta/1666/jak-pracuje-urzednik-panstwowy

Szkoda roweru – czyli o tym jak urzędnicy z limuzynami nie lubią jeździć rowerami.

Gdyby lubili – zmienialiby miasto aby można było po nim jeździć.

Kiedy zabierałem się za „sprawę rowerów” czyli realizację moich marzeń o Katowicach jako mieście przyjaznym rowerzystom, ekologicznym, bez dziurawych dróg – nie zdawałem sobie sprawy jak daleko temat jest już w toku. Więcej o tym jak widziałbym przyszłość Katowic możecie przeczytać TU.

W Katowicach istnieje „Społecznościowa platforma dla osób chcących razem opracować założenia polityki rowerowej dla Katowic” – Rowerowe Katowice. Nazwijmy ich umownie Stowarzyszenie Rowerzystów.

Stowarzyszenie te aktywnie drąży temat w urzędzie miasta i podzieliło się ze mną swoją wiedzą w tym temacie, za co serdecznie dziękuję.

A teraz co udało mi się ustalić.

Aby Katowice stały się miastem przyjaznym rowerzystom musi powstać „Polityka Rowerowa”, która określi w jakim kierunku miasto będzie szło w tym temacie. Polityka zakłada powołanie „Oficera Rowerowego”, który będzie bezpośrednio odpowiedzialny za wdrażanie polityki w mieście. Taki Oficer to osoba, która w urzędzie miasta będzie „dociskać” odpowiednie wydziały urzędu, aby realizując swoje projekty uwzględniały rowerzystów.

Przykład:

Obecnie wydział dróg i mostów planując nową drogę może „mieć gdzieś” ścieżki rowerowe. Gdyby w mieście istniał Oficer Rowerowy, każda nowa droga zawierałaby ścieżkę rowerową, bo taka mogłaby być polityka rowerowa w Katowicach.

Oficer mógłby znaleźć środki na budowę wypożyczalni rowerów, miałby bezpośredni wpływ na funkcjonowanie takiej wypożyczalni, na miejsca w których by powstawały, na ścieżki rowerowe itp.

Słowem – pierwszy krok do tego, aby w mieście było lepiej – to przyjęcie polityki rowerowej i powołanie oficera rowerowego. Dalej jest to kwestia tego jak dużą siłą przebicia oficer rowerowy by dysponował i jak obszerną wiedzę w tym temacie by miał. Ideałem byłoby, gdyby oficer regularnie kontaktował się z stowarzyszeniami rowerowymi, którym temat jest najbliższy.

A teraz trochę o sytuacji bieżącej.

Polityka rowerowa w mieście Katowice jest. To znaczy jest napisana. Po wielu latach urzędnicy napisali wstępną politykę rowerową konsultując się przy tym z stowarzyszeniem rowerowym. Niestety dokument ten nie został jeszcze przyjęty przez radnych, którzy twierdzą, że potrzebują więcej czasu i wymigują się na wszelkie sposoby aby ją zaakceptować. Sprawa ciągnie się od września 2012 roku i wisi w powietrzu.

Co zatem należy zrobić?

1. Wywrzeć nacisk na urzędników urzędu miasta aby wzięli się do pracy. (jeszcze nie wiem jak)
2. Nawiązać porozumienie z oficerem rowerowym miasta Katowice (jak taki będzie) aby solidnie się przykładał, nadzorować postępy. (kontrolować pracę urzędnika)
3. Rozwijać świadomość społeczną, aby ludzie chcieli z samochodów przesiąść się na rowery.

I przy odrobinie szczęścia, wsparcia stowarzyszenia rowerowego i chęci zmian za kilka lat być może po Katowicach będzie można jeździć rowerem tak jak we Wrocławiu. 

Źródło: http://rozrywka.dziennik.pl/telewizja/galeria/373669,3,kozuchowska-nie-wystapi-w-x-factor-dlaczego-zrezygnowala-galeria-zdjec.html

Rowerem Bliżej.

15.12.2023

Drogi Pamiętniku ;)

Dziś mija 10 lat, od kiedy postanowiłem, że chcę coś zmienić. Mija 10 lat…

Jak wygląda rzeczywistość?

Wypożyczalni rowerów miejskich w Katowicach jest około 50, więc w najbliżej położonym mnie punkcie wypożyczam rower. Jadę sobie wesoło do centrum, do pracy. Kawał drogi, ale przecież są dobre trasy rowerowe, wydzielone z ulicy a nie z chodnika, bez dziur. Mijam kilku innych rowerzystów, którzy jak co dzień też jadą do pracy rowerem. Kilku rolkarzy mknie na najbliższy skate-park.

W drodze dopadają mnie wspomnienia. Przypominam sobie stare lata… jak w mieście nie było wypożyczalni ani tras… te korki, te dziury w drogach, płatna komunikacja miejska. Tragedia !

Jak to się właściwie wszystko zaczęło, że teraz jest tak dobrze jak jest?

Punktem zwrotnym były wybory w 2014 roku, kiedy to ktoś wreszcie postanowił zabrać się za to wiecznie zakorkowane i rozkopane miasto. Wtedy dopiero coś pękło, coś zaczęło się zmieniać.

Nowy prezydent zaczął od komunikacji z miastami zewnętrznymi, od dialogu z prezydentami innych miast.

Dzięki temu dowiedział się, że:

1. W Wrocławiu w roku 2013 funkcjonowało 35 punktów wypożyczenia rowerów, całkowicie zautomatyzowanych z ponad 200 rowerami do wypożyczenia. Zyski z wypożyczalni czerpie miasto, inwestując pieniądze w kolejne wypożyczalnie i rowery.
2. W Krakowie w roku 2013 funkcjonowało 15 stacji wypożyczenia rowerów, w których można wypożyczyć 120 rowerów.
3. W Katowicach w roku 2013 „funkcjonowały” 3 wypożyczalnie, z nieznaną liczbą rowerów.
4. Tematyką rowerów w poszczególnych miastach zajmują się Oficerowie Rowerowi, których powołanie zaleca Komisja Europejska (Zielona Księga "W kierunku nowej kultury mobilności w mieście". KOM(2007)551 z 25.9.2007). Dbają oni o rozwój wypożyczalni, tras i koordynują cały projekt.
5. W Katowicach tematyką rowerową zajmuje się Instytut Kultury: Miasto Ogrodów. Instytut „sam nie wie, dlaczego się tym zajmuje, prawdopodobnie dlatego, że nikt inny nie chciał.”
6. W ciągu zaledwie kilku lat od rozpoczęcia projektu w Wrocławiu widać znaczący wzrost rowerzystów w mieście.

A tutaj informacja z sytuacją pod koniec roku 2013:

MIASTO	ILOŚĆ DRÓG ROWEROWYCH W 2013	PLANY NA 2014
Wrocław	205 km	+ 10 km
Kraków	145 km	+ 5 km
Katowice	110 km	+ 0 km

Co było dalej?

1. Zainwestowano w trasy rowerowe i system wypożyczalni.
2. Wprowadzono bezpłatną komunikacje miejską.
3. Naprawiono drogi i chodniki.
4. Rozbudowano skate-parki.

Dziś mamy 15.12.2023, dojechałem już do pracy. Cieszę się, że w ciągu 10 lat tak wiele udało się zmienić, że Katowice realnie konkurują z Wrocławiem czy Krakowem. Cieszę się, że mieszkam w Katowicach.

Po lewej "Katowice po apokalipsie" Fot. Jakub Kowalczyk

Po prawej "Wrocław, dworzec główny" Fot. Jednozgloskowiec

A potem się obudziłem.

Notka powstała w oparciu o rozmowy telefoniczne prowadzone z :

1. Urząd Miasta Katowice - Wydział Główny.
2. Urząd Miasta Katowice -  Wydział Budynków i Dróg
3. Urząd Miasta Katowice - Wydział Rozwoju Miasta
4. Urząd Miasta Katowice - Wydział Planowania Inwestycyjnego
5. Instytut Kultury „Miasto Ogrodów” w Katowicach
6. Miejski zarząd dróg i mostów w Katowicach
7. Urząd Miasta Wrocław -Oficer Rowerowy
8. Rzecznik Prasowy firmy "Nextbike"

Za udzielenie informacji serdecznie dziękuję.

Marzenia komunikacyjne.

Dzwoniła mama. Synku, przyjedziesz na obiad?

Wychodzę z domu. 5 minut rowerem na przystanek tramwajowy, to nie problem. Tramwaj przyjeżdża punktualnie.

Jest ładny, nowoczesny, w środku nie śmierdzi, a kierowca się uśmiecha. Rower stoi grzecznie w miejscu do tego przeznaczonym. Z głośników leci muzyka, mili ludzie siedzą obok mnie i zagadują wesoło.

Bilet kosztuje złotówkę, taką symboliczną, bo podróż dłuższa, resztę dopłaca miasto, które dba o to, żeby było mniej korków na drogach, żeby było mniej spalin. Miasto dba o ekologię, prawda?

Z tramwaju wysiadam w budynku. Ten budynek to supernowoczesne centrum komunikacji, gdzie znajduje się również galeria katowicka. Przed moimi oczami są dwie tabliczki – w lewo na pociąg – w prawo na autobus. Zarówno jedno jak i drugie odjeżdża z tego samego miejsca, zarówno jedno jak i drugie pozwala mi zabrać w podróż mój ukochany rower.

Wybieram pociąg. Jest ciepło, ładnie. Jest bezpiecznie, bo – nazwijmy to umownie – dworzec – jest nafaszerowany monitoringiem. Owszem, miliony oczu non stop patrzą na to co robię, ale co z tego, jeśli dzięki temu mogę czuć się bezpieczny?

Przyjeżdża pociąg. Wszystko zgrane jest tak, żebym nie musiał czekać zbyt długo. Pociąg nowoczesny, równie wygodny jak tramwaj, równie ekologiczny i szybki. Nie płacę za bilet, przecież już jeden mam. 20 minut, tyle trwa dojazd z Katowic do Kobióra (za tychami). Po wyjściu wsiadam na rower. Powietrze jest czyste, nie ma spalin. Drogi nie są dziurawe, bo ludzie jeżdża komunikacją albo rowerami – to przecież się opłaca.

Cześć mamo, już jestem.

Marzenia? Owszem. Ale może kiedyś je spełnię.

Znalezione w sieci: Z życia nowoczesnej Europy.